2016 yılında piyasaya sürülen Scapa Glansa, damıtımevinin modern tarihindeki farklı şişelemelerden biri. Artık üretimden kaldırıldı ve bugün marka için hoş bir seda, bizim için ise ilgi çekici bir geçiş dönemi viskisi olarak akıllarda yer ediyor.

Burun: vanilya, kestane balı ve kumkat.
Damak: sarı armut, karamel, yosun, isli hindi füme, bitkisel.
Bitiş: orta uzunlukta, tatlı baharat, hafif is ve meşe.
Kadehte bir kaç dakika geçirdikten sonra viskideki meyve aromaları baskınlaşıyor.

Viski ilk olarak Amerikan burbon meşe fıçılarda olgunlaştırılıyor; ardından daha önce yoğun isli viskilerde kullanılmış meşe fıçılara alınarak kısa bir bitiş veriliyor. Altın renginde ama renklendirici olarak karamel kullanılıyor. Soğuk filtrasyon uygulanmadan, %40 ABV ile şişeleniyor. Bendeki şişenin numarası GL01 ve bu kod viskinin hangi partiden alındığına referans veriyor.

Ödüller:
-The Spirits Business 2018 gümüş.
-The IWSC 2017 altın.
-Jim Murray’s Whisky Bible 2020, North American Edition 91 puan.

Scapa yılda yaklaşık 1 milyon litre üretim yapıyor; bu rakamlar damıtımevini, modern İskoç viski standartlarında görece küçük ölçekli bir üretici olarak konumlandırıyor. Geçtiğimiz yıl çekirdek aileyi yaş belirtilen şişelerle yenilediler ve böylece fiyat performans dengesi daha anlaşılır hale geldi. Damıtımevinin üretim hacmi halen sınırlı ve buna çok sevdiğim underrated profili de eklenince, markayı gözümde daha da havalı kılıyor.

Glansa, turba etkisinin üretim sürecinden değil, yalnızca fıçıdan gelerek ne kadar başarılı olabileceğini gösteren güzel örneklerden oldu ve hep incelemeye değer bir viskiydi. Ancak hiçbir zaman çok şatafatlı ya da ses getiren bir şişeleme değildi. Aynı zamanda Scapa’nın tarihinde mantıklı bir yere de sahip; güncel yaş ibareli seriyle, klasik eski şişeler arasında bir köprü vazifesi görüyor. Fakat özellikle peşine düşülecek bir şişe değil. Meraklı viskiseverler için bir kez denemek çok keyifli olacaktır. Bana göre damıtımevi açısından asıl hikâye 10, 16 ve 21 yıllık şişelerle başlıyor. Takipteyiz.

Sağlığınıza.

Introduced in 2016, Scapa Glansa was an unusual release in the distillery’s modern history. It has since been discontinued, now standing as a brief but memorable transitional chapter for the brand.

Nose: chestnut honey, vanilla, kumquat.
Palate: fresh golden pears, caramel, seaweed, herbal, smoked turkey.
Finish: medium, sweet spice, a touch of peat and oak.
After a couple of minutes in the glass, the whisky gets even fruitier.

The whisky is matured in American oak ex-bourbon barrels and finished in heavily peated whisky casks. It is NAS, bottled at 40% ABV, with caramel added and is non-chill filtered, with a gold colour. My bottle’s batch number is GL01, which refers to the sorting batch.

Awards:
-The Spirits Business 2018 silver.
-The IWSC 2017 gold.
-Jim Murray’s Whisky Bible 2020, North American Edition 91 points.

Scapa Distillery produces around 1 million litres per year, so it remains relatively small by modern Scotch standards. Last year, the distillery refreshed its core range with proper age statements, which makes the price-to-performance ratio easier to understand and justify. Volumes are still limited, though, and combined with its under-the-radar reputation, that low profile somehow makes the brand feel even cooler to me.

Glansa is not essential, but it is worth digging into. It shows how far you can push peat influence using only wood. Within Scapa’s timeline, it makes sense, yet next to the current 10, 16 and 21 year old lineup, it feels like a bridge between the old portfolio and the newer, more classic direction. In my view, the real story begins with those age-stated bottles. It is a nice Scotch for nerds to try once, but not one to hunt down aggressively.

Cheers to all.